Artikelen door

Genageld

“Wie is daar, mama?” De hamvraag van de jongste thuis. Hij stelt ze iedere keer als de bel gaat. En iedere keer antwoord ik hetzelfde: “Ik weet het niet, maar ik vertel het je als de deur open is!”

Ik frons bij quota

Of we het nu leuk vinden of niet: de verkiezingsoverwinning van Vlaams Belang op 26 mei geeft de partij in kwestie aanzienlijk meer politiek en maatschappelijk gewicht. Dat gewicht kunnen ze valideren in een hele reeks raden van bestuur, ook bij de VRT.

Zon, zeep, boutjes en zo

Voor niks gaat de zon op, zei ons grootmoeder ooit. En dat had ze vast van haar grootmoeder. Ik bezin me over de eeuwenoude volkswijsheid terwijl ik voor dag en dauw de stad binnen fiets. De zon staat halverwege het zwerk. Gevels kleuren goudgeel en de kilte van de nacht wordt discreet de straten uitgejaagd. […]

De trui van trut

Het voordeel aan werken voor een grote organisatie: je hebt meer dan 2.000 collega’s om mee op te trekken. Het nadeel aan werken voor een grote organisatie: eigenlijk ken je er van die 2.000 maar een handvol echt goed.

Het dubbeldessert

Hoera, hoezee en halleluja voor die zeldzame, wonderlijke weekavonden. Waarop je écht niks aan je hoofd hebt. Waarop de kroost uithuizig is, alle plichten vervuld zijn en de grenzeloze vrijheid lonkt.

Door de wind

Eerst code geel. Dan code oranje. Dan weer code geel. Onheilsweer kleurt de maand maart van dit jaar. We laveren dagelijks al fietsend tussen rondvliegende plastic zakjes, takken op het fietspad en die ene groezelige knuffel in de greppel: weggewaaid.

Een locker in de hemel

Het is 1990, of ergens daaromtrent. Je bent jong en verdiept je in de boeken van Thea Beckman, luistert naar de platen van Clouseau en beleeft een jeugd zoals een jeugd hoort te zijn: zorgeloos. TV-kijken is sinds kort ook stukken boeiender geworden.

Jezus’ wildcard

Waarde missiezusters van het Heilig Hart van Jezus, U schrikt zich vast een hoedje bij ontvangst deze brief. Ik schrijf u vanuit het verre België, terwijl ik hoegenaamd niets met missiezusters, noch met het Hart van Jezus heb. Maar ik voelde me zedelijk verplicht om u te danken voor de goddelijke ingeving die u in […]

Chagrin d’amour

Ze zitten knus bijeen in een kring, in de cafetaria van het WZC. De gemiddelde leeftijd van de bewoners is 75+. In de herfst van het leven kampen ze al eens met mist in het hoofd. Om de mist te doen vervagen, organiseert een begeleidster een groepsactiviteit.