Alles

FC De Kasseistampers

Mijn oog valt op een beduimelde, gescande foto. Het kleinood hangt al jaren aan het prikbord in de keuken. Ooit duwde mijn vader het in mijn handen, met een flard familiegeschiedenis erbij. Lees meer

’t Is koet!

‘Optimism is a moral duty’, heeft een gerenommeerd filosoof ooit neergepend. Kant volgens de enen, Popper volgens de anderen. Wie het ook was: ik ben zot van de slogan en hanteer ze maximaal. Lees meer

De tatoeëerder-filosoof

“Lukt het zo, met je arm plat op het krukje?”, vraagt de tatoeëerder.

Ik knik. Het moet lukken. Het is al de zesde afspraak in de studio maar ik laat de lijnen dit keer zetten met een klein hartje, vanwege de schroom over een stuk lichaam waar ik niet tuk op ben.  Lees meer

Pas de gêne

De zomer van 2022: herinnert u ze zich nog? Er was iets met hittegolven, geen druppel regen gedurende weken en de kroniek van een aangekondigde onbetaalbare energiefactuur. Het zijn dingen waardoor de mensheid zich al ruim 60 dagen lang een ongeluk zweet. De enige remedie heet: Noordzee. Lees meer

Vlucht met Pringles

Maandag, luchthaven Bologna, 28 graden. We staan vlak bij de gate, bijeengepakt als haringen in een ton. Een oersaaie computerstem zegt voor de vijfendertigste keer dat we afstand moeten houden voor ieders veiligheid. De woorden gaan op in het niks, onze vlucht heeft bijna een uur vertraging.

Meer is er in het welvarende westen niet nodig om van de reizende mens een sikkeneurige en zelfzuchtige tweevoeter te maken. De soort die vergeet dat hij virtueel voor een prikje gereisd heeft, nu slechts een luxeprobleem ondervindt en ondanks alle hindernissen veilig thuis zal komen. Het is wat ik mezelf gedurig inprent in deze ietwat benarde situatie. Dat alles goedkomt en de rest niet.

Wanneer de gate een half uur later écht opent, weerklinkt er een zucht van verlichting. We hossen met de kudde richting tarmac, tot een steward het signaal geeft dat we aan boord mogen klauteren. ‘Low fares made easy’ betekent immers geen lift om met je valies naar beneden te sjezen, geen slurf tot in het vliegtuig, weinig comfort of ondersteuning. Maar vragen staat vrij en wanneer ik onderaan de Boeing sta, roep ik:

“Signore! Puoi aiutarmi a portare la mia valigia?”

De man aan de ingang van het vliegtuig knikt, komt het smalle trapje af en helpt mijn bagage naar boven dragen. Achter me klinkt gewauwel. Iets van ‘die heeft lef’ tot ‘blijkbaar doen ze bij Ryanair meer dan ik dacht’. Ik grinnik stiekem.

Wanneer de ijzeren vogel helemaal gevuld is en de motoren beginnen te draaien, is iedereen weer opgetogen. Eindelijk, oef, hoera, we gaan naar huis. De kapitein van het schip ratelt een reeks standaard mededelingen af, het cabinepersoneel voert de choreografie voor noodlandingen uit: exits daar, zuurstofmaskertjes daar en hou zoveel mogelijk uw gordel aan tijdens de vlucht.

Check.

Een half uur later draaien de motoren nog steeds en zijn we nog geen millimeter opgeschoven richting startbaan. Er komt geen vertreksignaal. De glimlach van de reizigers is weer in een grimas veranderd, de vertraging bedraagt intussen ruim twee uur. Ik hoor ‘schande’ en ‘niet te begrijpen’ en ‘altijd hetzelfde’. De kleuter linksachter me schreeuwt intussen de longen uit zijn lijf. Hij is moe, wil bij papa aan de andere kant van het gangpad. Wanneer hij daar is gearriveerd, schreeuwt hij nog harder, wil terug naar mama en maakt snotterend een tweede oversteek. De gordel omdoen, daar past hij voor.

Het koppel gaat door het wangedrag van junior stevig in de clinch, ik voel de echtscheiding virtueel in mijn nek hijgen. Want, zo zegt zij tegen haar echtgenoot, het was jouw idee om deze reis te maken, zie nu wat het gevolg is. En waarom stijgen we niet op? Wat scheelt er met deze k*tmaatschappij?

“De piloot heeft net gezegd dat we moeten wachten”, flap ik eruit. “Het is druk in het luchtruim. Anders knalt hij misschien op een ander vliegtuig en da’s niet zo aangenaam.”

Mijn reactie is niet zonder risico, want de dame-met-joelend-kind ademt 5.000 volt stress en ergernis. Er komt bliksem uit haar ogen, ze haat me nu waarschijnlijk, maar ze drijft het niet verder op de spits en focust op de weerbarstige kleuter. Die heeft intussen een half pak Pringles verkruimeld en de stukjes één voor één vakkundig tussen de zetels geduwd. Uit verveling wordt de grootste creativiteit geboren.

Nog wat later hangen we officieel in de lucht. Vlucht FR 4863 is netjes opgestegen en gaat huiswaarts. Zelfs al verloopt dit stuk van de reis feilloos, de jongedame bij het raam heeft het plots gehad met alles. Zegt tegen haar buur hoe vervelend het is dat we niet eens op de wifi kunnen onderweg. Wanneer verandert dáár in godsnaam iets aan?

Ik onthoud me wijselijk van commentaar. Miss ‘no wifi’ zinkt weg in haar zetel en begint aan haar schoonheidsslaapje. Alles wordt rustig en dan zie ik in het raam plots de Alpen opduiken. Mastodonten, reuzen, onbewogen en wonderschoon sinds mensenheugenis. We zweven erboven en het zicht is verbluffend. Ik geniet, mis geen wifi, geen verkruimelde Pringles, geen tierende ukken, geen volgepropte gates. De vertraging ben ik vergeten, slechts de herinneringen aan de reis, de heerlijke vriendschappen en ontmoetingen en het zicht op de bergen blijven. Che bello.

Johnny be good

Hey Johnny,

Nu de mediastorm is gaan liggen, Vrouwe Justitia heeft gesproken en je voormalige eega een slordige 13 miljoen dollar moet storten op je zichtrekening, neem ik even de tijd om je een briefje te schrijven. Een hart onder de riem, zo je wil, al weet ik niet of je daar bovenop die schadevergoeding nog nood aan hebt. Lees meer

Ticket to Arno

‘Alles van waarde is weerloos’, schreef Lucebert ooit. Het is zo’n zinnetje dat je in 101 contexten kunt bovenhalen. Omdat het klopt van A tot Z, in amper vijf woorden. Lees meer

De zeebijter

Zon op zaterdag, zon op zondag, nog meer zon op maandag. We hebben voor Pasen een dosis vitamine D zonder gelijke cadeau gekregen. Het gele licht verzacht de zorgen, een lang weekend doet niet denken aan morgen. Lees meer

Een vuile blog*

Er komt Saharazand aan, zei het KMI. Daardoor krijgen we misschien wondermooie zonsopgangen, schreef een Vlaamse krant. Het is de ideale grondverbeteraar voor planten, meldde een Nederlandse krant. Lees meer

‘Hij draagt zelfs een strikje’

“Dus je kunt dat ook als kruimeldief gebruiken???”

De pertinente vraag van één vrouw aan tafel, waardoor de andere twee in lachen uitbarsten. Zo vieren we onze Galentine’s Day, het wereldwijde feest ter ere van ‘wijvenvriendschap’. Galentine’s Day valt daags voor Valentijn, op 13 februari. Lees meer