…what else?
George makker, Sorry dat ik je nu pas schrijf. Het was geen kwestie van niet willen of niet kunnen, want je weet: ik bedien me niet van goedkope excuses tegen venten van jouw kaliber.
Deze auteur moet nog zijn bio toevoegen
Laten we wel zeggen trots te zijn dat Bene al 222 bijdragen op zijn/haar naam heeft staan.
George makker, Sorry dat ik je nu pas schrijf. Het was geen kwestie van niet willen of niet kunnen, want je weet: ik bedien me niet van goedkope excuses tegen venten van jouw kaliber.
Beste lezer, Ik schrijf u met een petroleumlamp in de ene hand en een ganzenveer in de andere hand. De veer wordt met de grootste zorg in een potje Oost-Indische inkt gedoopt (overschot uit het jaar 1991. Voor de lessen P.O. moest dat spul aangekocht. Na één les nooit meer gebruikt, maar dit geheel terzijde.) […]
“Mama…. Ik vind jou lieffffff.” Met een héél lange ffff. Zo zeggen Mindy en Toby het hier graag. Wanneer ik ze instop. Wanneer ik een verhaaltje heb voorgelezen. Of wanneer we een soort oergezellig knuffelmoment inlassen, alle drie in pyjama, op een zalige zondagmorgen.
Als de feiten deze blog intussen nog niet hebben ingehaald, zwemt ze nog steeds rond op de Brugse reien. Ons Burilda Lanchals! De zwarte zwaan! Heldin van de Hanzestad! Tenzij u resideert op Mururoa, heeft u ze de voorbije weken vast al in het nieuws, in de krant, of zelfs in het echt gespot.
Gefronst bij het lezen van deze titel? Gelijk heeft u, want hij klopt niet. De juiste zegswijze is ‘mossel noch vis’ en betekent zoveel als: het een, noch het ander. Boeiende dingen trouwens, die zegswijzen, op voorwaarde dat ze correct gebruikt worden.
Dit is bloggen op paracetamol, met een dampende kop thee bij de hand en een doos zakdoeken voor mijn neus. Goeiemaandagmorgen. Ik snotter, ik nies, ik gloei. Gesteld dat ik voor zonsondergang nog bij een huisarts binnen waai, dan luidt het vast dat ik weer een sinusitis te pakken heb.
Als het u nooit door een strenge leerkracht werd gezegd, heeft het ouderlijk gezag of een suikertante op leeftijd het vast wel eens op uw bord gegooid: spreken is zilver, zwijgen is goud. Een credo zo oud als de straat. Even populair als de quote over het huisje en het kruisje en dat dekselse gras […]
Feit: op restaurant gaan is genieten. De voeten onder tafel schuiven en een bord lekkers voor je neus zien verschijnen na een uitgebreid aperitief: close to heaven. Als dat bord ook nog eens met liefde en engagement geserveerd wordt, kan mijn dag niet meer stuk.
Wanneer ben je oud? Het is een vraag die ik hier af en toe wel eens voorgeschoteld krijg. Mijn nakomelingen vinden grote mensen meestal oud, maar mama ontspringt de dans. Altijd. De koters zweren dat ik jong ben én mooi én lief. En dat dat nog lang zo blijft.
Flashback, beste lezer. We spreken 8 mei 2014. Toen werden Georgette en Roger uit Wingene the talk of the town dankzij het tv-magazine ‘Iedereen Beroemd’. Het koppel – aan de naam leidt u af dat ze een respectabele leeftijd dragen – werd geportretteerd terwijl ze noest kledingcontainers leegden.
