…what else?
Sorry dat ik je nu pas schrijf. Het was geen kwestie van niet willen of niet kunnen, want je weet: ik bedien me niet van goedkope excuses tegen venten van jouw kaliber.
Sorry dat ik je nu pas schrijf. Het was geen kwestie van niet willen of niet kunnen, want je weet: ik bedien me niet van goedkope excuses tegen venten van jouw kaliber.
Feit: op restaurant gaan is genieten. De voeten onder tafel schuiven en een bord lekkers voor je neus zien verschijnen na een uitgebreid aperitief: close to heaven. Als dat bord ook nog eens met liefde en engagement geserveerd wordt, kan mijn dag niet meer stuk. Lees meer
Wanneer ben je oud? Het is een vraag die ik hier af en toe wel eens voorgeschoteld krijg. Mijn nakomelingen vinden grote mensen meestal oud, maar mama ontspringt de dans. Altijd. De koters zweren dat ik jong ben én mooi én lief. En dat dat nog lang zo blijft. Lees meer
Clichés. Ik ben er niet gek op. Ze zijn een makkelijk excuus om dingen in hokjes te duwen. Ze stroken zelden met de realiteit. Maar laat een vierdaagse trip naar Firenze voor één keer het ideale excuus zijn om een stapel clichés innig te omhelzen. Lees meer
Twee dingen waar dezer dagen niet aan te ontsnappen valt. 1. Grasvelden 2. Hoe ze in modderputten veranderen. Immers: naast een WK voetbal is de laatste weken ook een festivalseizoen op gang getrapt. Lees meer
Op de eerste dag van de zomer scheen de zon volop. Alles baadde in licht, gezelligheid, lachende mensen en overvolle terrasjes. Klein geluk in vele kwadraten, terwijl we uitgerekend op die dag afscheid namen. Afscheid van Thé Lau. De artiest die terminaal ziek is en zijn carrière in schoonheid wou eindigen, met een aantal zinderende afscheidsconcerten. Met The Scene, met ‘zijn’ band, het monument van de Nederlandstalige rock. Lees meer
Beeld u in: een zonnige zaterdagmiddag. U bent met 3 koters op stap in Plopsaland. U besluit om mee te gaan op de Splash, ook al weet u dat u instant kotsmisselijk wordt wanneer dat bootje straks aan een moordvaart naar beneden raast. Bovendien huivert u bij de gedachte dat u als een verzopen kieken uit de attractie zult stappen, net wanneer de zon niet te zien is. Lees meer
Vorige week heb ik nog eens een treinrit gemaakt. Niet omdat ik zot ben van de service bij de Belgische spoorwegen, wel omdat ik spoorslags naar de Brussel moest. Daar werd woensdag te midden het verkiezingsgedruis nog even de Leraar van het Jaar verkozen. Lees meer
Neen, dit huishouden heeft niet gekeken naar Eurosong dit jaar. Vorig jaar ook niet, nu ik erover nadenk, en in 2012 ook niet. Hamvraag: wie kijkt daar in godsnaam wel nog naar? Véél volk, zo blijkt en in zekere zin mag dat ook niet verbazen. Lees meer
Of ik echt mijn beha had uitgetrokken voor die bewuste foto? De vraag werd me vorige week geserveerd door een mannelijke collega. Op het werk, aan tafel, in de refter. Als de context u niet meteen duidelijk wordt: situatieschets hieronder. Lees meer
