Deze auteur moet nog zijn bio toevoegen
Laten we wel zeggen trots te zijn dat Bene al 226 bijdragen op zijn/haar naam heeft staan.
Geachte Sint Ik zag u vanochtend amechtig over straat lopen in de buurt. Ge waart correct gekleed, met mijter, tabberd, zijden baard en bijhorende staf. Ge waart waanzinnig gehaast en ik voelde prompt meelij: alsmaar lopen, brieven beantwoorden, eisen van jonge ettertjes inwilligen. Dat vergt iets van lijf en geest in de koudste tijd van […]
We zijn met vieren en zitten samen op het bankje in de inkomhal. Zij hebben een test voor de boeg, ik een zakelijk gesprek. We wachten onze beurt af en terwijl ik doelloos in het niets staar, grijpt een van de meisjes plotseling naar haar smartphone. Ze windt zich op. “I always forget this word, […]
Het is een milde novemberdag in het plaatselijke eethuis. De zon priemt door de ramen, een eenzaam blad valt, alles lijkt vredig. Het gestommel aan de deur doet iedereen opkijken. Een besje komt met enige moeite binnen en geeft met snerpende stem te kennen dat ze slecht ter been is, en blind bovendien.
M’neer Timberlake Ge vindt het misschien wat raar dat ik u plots schrijf, maar ik wil u een pluim geven. Wat zeg ik: een doos vol gigantische pluimen, want het is door u dat de zomer hier blijft duren. Zelfs al krijgen we ‘s nachts intussen vorst aan de grond geserveerd: als ik u hoor, […]
“35 jaar werk, madam. En allemaal echt. Da’s wat ge hier ziet. Daar steken wij al onze energie in.” Hij zegt het vriendelijk maar ernstig, met een half volle pint in de hand. Hij knikt en geeft me een flyer: de hobbyclub viert zijn verjaardag, ze houden weldra open deur.
Geen schoner seizoen dan de herfst. Kleurenpracht. De zomer die nog wat sporen nalaat. Ganzen die overvliegen. Bladeren die dwarrelen. En muggen die op het eind van de dag de gemoedsrust genadeloos komen verpesten.
Beste trainer van de plaatselijke club, Mijn felicitaties. Ik zag u nog maar twee keer aan het werk, en moet deemoedig het hoofd buigen. U vervult een taak met niet zo gek veel aanzien: jong geweld de kunst der voetbalsport aanleren. U doet dat bovendien twee keer per week, voor een slordige 15 ukken.
Morgen is D-day. Dan berichten ongeduldige kranten en nieuwsbulletins vast al over “de” zomer van 2016. Een karrenvracht statistiekjes, blitse quotes en luchtige analyses later zullen we weten hoeveel zon- en regenuren er waren. Hoeveel gewone, hoeveel frisse en hoeveel bloedhete nachten. Hoeveel mensen de trein namen naar zee.
De zomer is in het land en het zweet gutst uit ons aller huidplooien: hoezee! Eindelijk geen chagrijnige gezichten meer op straat. Gedaan met het gejeremieer. Toch blijven Belgische zomers een weinig betrouwbaar fenomeen.
We reizen om te leren, sprak de leraar vroeger op school. Gelijk had hij. Op dat leren staat ook geen leeftijd. Voor zover uw ‘zomervakantie’ nog in het verschiet ligt en u (zeer) warme oorden wenst te bezoeken: moge uw verblijf even deugddoend en inspirerend worden als het mijne.