La señora sin stress
Het yogamatje staat hier al jaren te verkommeren. Knalgroen, opgerold met een verlept lint errond. Het werd amper drie keer gebruikt en de resterende 17 sessies op het yoga-abonnement zijn de vervaldatum inmiddels ver voorbij.
Deze auteur moet nog zijn bio toevoegen
Laten we wel zeggen trots te zijn dat Bene al 222 bijdragen op zijn/haar naam heeft staan.
Het yogamatje staat hier al jaren te verkommeren. Knalgroen, opgerold met een verlept lint errond. Het werd amper drie keer gebruikt en de resterende 17 sessies op het yoga-abonnement zijn de vervaldatum inmiddels ver voorbij.
“Jij hebt een rare teen! Kijk! Die staat helemaal scheef! Hoe komt dat?” De obligate vraag aan de schoolpoort, zeker als het lenteseizoen binnenkort echt vrij spel heeft en ik mijn twee apen oppik in een outfit met zomerse sandaaltjes. Dan zien ze het, de kinderen op de speelplaats, keer op keer. Die mama heeft […]
Hoe hard u er ook aan probeert te ontsnappen: lijstjes zijn overal. Wie trendy bucket lists met veel moeite weet te ontwijken, zit minstens nog ergens met een post it (titel: “to do”) of een verlept boodschappenlijstje in de portefeuille opgezadeld. Zonder lijstjes geen leven. Zeker niet als u reisplannen heeft.
Auteur Oscar van den Boogaard liet zich dinsdag (17/03/2015) nogal laatdunkend uit over jonge kinderen en het gebrek aan opvoeding dat ze krijgen. Vandaag dien ik hem van antwoord op de opiniepagina van De Standaard. Beste Oscar, De opvoeding van kinderen, of het gebrek daaraan. Daar maakte u zich zo druk over(DS 17 maart). U […]
Spring is in the air! Althans gisteren. Half België repte zich prompt kustwaarts om een terraske aan zee te doen. Aangezien hier geen kuddeloper zit, ben ik bewust landinwaarts gereden met hetzelfde doel. De bestemming heette Antwerpen, de stad waarvan de inwoners beweren dat ze de schoonste van heel Vlaanderen is.
Daddy cool, Het was zondag. Het was de E17 richting Antwerpen. Het was ergens ter hoogte van Lokeren. Terwijl ik daar reed en het ongeïnspireerde landschap voorbij zag flitsen, is het gebeurd. De autoradio stond op Klara en dat crimineel schoon stukske Mozart begon te spelen.
Neen, we zouden er niet in meegaan, in de Valentijnsgekte. We zouden er een soort poëtische middelvinger naar opsteken. Dat was het plan en we hebben het vakkundig ten uitvoering gebracht. We, dat zijn nichtjelief en ik. Van Eeghem in het kwadraat.
Drie dingen waar ik niet goed in ben: 1. hogere wiskunde 2. kalm blijven als mensen zeggen: “Blijf toch eens kalm” 3. computerproblemen benoemen Het laatste overkomt me vaker dan me lief is en het leidt keer op keer tot gênante situaties.
De échte Bruggeling zal me er vast om verwensen, maar zo nu en dan blijk ik bitter weinig te weten over de historiek van La Morte. Hier zit dan ook wat men noemt ‘een aangespoelde’. Een Brugse die de stad al meer dan 30 jaar omarmt, er geboren werd, maar er eigenlijk pas sinds een […]
De goeie ouwe tijd van rekenen en vlijt. Die van Fixkes hebben er eens een lieke over geschreven. Over dat het vroeger allemaal zo anders en precies schoner was. Wat waar is, in zekere zin.
