bene van eeghem blog

De mannen van het jaar

Ziedaar het eindejaar. Het is het moment bij uitstek om bucket lists, jaaroverzichten en markante momenten van de voorbije 365 dagen bijeen te schrapen. Wie de mensen van 2019 waren, daar kunt u in theorie nog 4 dagen over nadenken. Ik geef alvast de voorzet en schenk u mijn de top drie van mannen van het jaar.

  1. Donald, Boris & Joaquin

Send in the clowns! In 2019 kregen we ronduit fenomenaal acteerwerk van Donald, Boris en Joaquin te zien. Ze verdienen hier een gedeelde derde plaats met enige kanttekeningen:

  • de strapatsen van Donald en Boris zijn niet noodzakelijk goed acteerwerk te noemen
  • de kappers van die twee malloten moeten zich oprecht afvragen of ze niet beter metaal- en houtschaafbewerking hadden gestudeerd
  • en hun tekstschrijvers mogen alle schele slogans (Make America great again / Get Brexit done) stilaan beginnen stoppen waar het licht niet schijnt.

Naast Donald en Boris was er gelukkig nog topacteur Joaquin die ‘Joker’ vertolkte. Hij gaf de wortels van het kwaad gestalte op een manier waar die twee andere marionetten maar van kunnen dromen. Het voordeel is dat de wereldorde door ‘Joker’ niet gedurig wankelt, dat mensen het concept niet beu raken én dat Joaquin kanshebber is voor een Oscar in 2020. Eat that, D&B!

  1. De ruimer

Zoals de meeste huishoudens hebben wij een beerput in de tuin die geregeld geruimd moeten worden. De vrolijkheid waarmee de ruimer zich vlak voor de feestdagen van die taak kweet, was hartverwarmend.

Jolig klikte de man afvoerbuizen aaneen in het hele huis, waarna de slang met de ruimwagen werd geconnecteerd.
Gepassioneerd vertelde hij over het belang van een beerput.
Ontroerd deelde hij mee hoe ‘mooi’ de onze gevuld was.
Glimlachend duwde hij daarna op de startknop.

Tijdens de klus voegde de man er grinnikend aan toe dat de buren mij nu heel even minder sympathiek zouden vinden. Toen ik ‘m vroeg of de geur van de job ooit went, zei hij:

“Ja hoor. Ik zal u zelfs meer zeggen. Op reis neem ik altijd een klein potje beer mee om af en toe eens goed aan te snuiven. Anders mis ik het te veel.”

Zelden zo hard gelachen terwijl er zoveel stront aan de knikker was. Vandaar: een dik verdiende tweede plaats voor het ruimerke.

 

  1. De wijze taxichauffeur

Toen ik in het najaar na een kleine ingreep met een taxi naar huis reed in die Scone, was de bestuurder van dienst een Tunesische man: perfect tweetalig, ad rem en begaan met de klant. Ik stapte in met een gigantisch ingetapete hand – postoperatieve pimping – en kreeg de vraag of ik mijn echtgenoot misschien in elkaar geslagen had? De toon was meteen gezet.

De chauffeur en ik leuterden en schaterden ons een weg door de stad. Ik vertelde over de operatie en dat het wat vervelend was om tijdelijk zonder handen te leven, maar dat het toch lukte met een kwinkslag en hulp van vrienden en buren.

“Amai, jij bent een positieve”, antwoordde de man aan het stuur. “Dat is zeldzaam. Mensen hier zagen altijd, ik word daar ziek van.”

Aansluitend getuigde hij over een klant die het tijdens een rit gepresteerd had om non-stop te jeremiëren over nekpijn, rugpijn, hoofdpijn, kniepijn, enkelpijn, neushaarpijn, noem maar op. Er kwam geen eind aan.

“Toen ik hem afzette”, ging de chauffeur verder, “heb ik gezegd: luister meneer. Er zijn mensen die geen benen hebben. Ze zouden geld geven om te kunnen klagen over kniepijn, maar ze doen het niet. Denk daar maar eens over na.”

De klant was zo verbouwereerd dat hij zonder één verder woord dat de taxi verliet en een joekel van een fooi achterliet. Over amputatie-impact gesproken.

Ik heb de chauffeur na de rit met het ingetapete polleke de hand geschud en hem zelf de centen uit mijn portefeuille laten nemen. Reactie: “Pas op madam, ik ben Tunesiër hé, misschien pik ik wel alles.”

Zoveel humor en relativeringsvermogen: dat verdient de eerste plaats voor ‘male excellency’ in 2019.

Maar wat met de vrouwen van het jaar? hoor ik u nu vragen.
En wat met de boeken van het jaar? En de ontdekkingen, knalmomenten en ankerpunten van 2019?
Waar zitten die, Bene?

Antwoord: in alle blogs die ik nog schrijf, vanaf 2020.
Hou ze in de gaten, geniet van het feestgedruis en ga absoluut ‘Joker’ bekijken*. Het zal u niet berouwen.