Vraag aan honderd mensen: waaraan doet Frankrijk u denken? Minstens 99 van hen zullen iets vermelden over de Eiffeltoren of wijn. Vraag mij waaraan Frankrijk mij doet denken, en ik kan nog maar één ding bedenken: de Polen en de oorwurm die ze achter mijn trommelvlies geplant hebben. Lees meer
Ziedaar vakantie. De meute die als haringen in een ton op een zuiders strand ligt te braden, hangend in een stoel die 5 euro per dag kost. Die verder geen centimeter van het land te zien krijgt. Die een cataloguskeuze maakt, op verplaatsing bier uit eigen land drinkt, zich in het hotel tegoed doet aan overdadige buffetten en vervolgens terugkeert naar huis: ‘We had a fab holiday!’. Lees meer
Eén blik door het raam leert ons dat de zomer er min of meer opzit. Het blauwe uitspansel en de gele bol hebben beleefd plaats geruimd voor grijs met wolken en nat: sweat no more! Lees meer
Het yogamatje staat hier al jaren te verkommeren. Knalgroen, opgerold met een verlept lint errond. Het werd amper drie keer gebruikt en de resterende 17 sessies op het yoga-abonnement zijn de vervaldatum inmiddels ver voorbij. Lees meer
Hoe hard u er ook aan probeert te ontsnappen: lijstjes zijn overal. Wie trendy bucket lists met veel moeite weet te ontwijken, zit minstens nog ergens met een post it (titel: “to do”) of een verlept boodschappenlijstje in de portefeuille opgezadeld. Zonder lijstjes geen leven. Zeker niet als u reisplannen heeft. Lees meer
Exit 2014, over dik twee dagen. Een nieuw jaar start dra en dan spoelt de halve mensheid de ratrace van de voorbije maanden weer vlotjes door. Met bubbels, zakouskis die het gehemelte verschroeien en de ‘beste’ wensen plus goede voornemens die – ik spreek vooral voor mezelf – voor geen meter ingelost zullen worden. Lees meer
In gedachten hoort een mens een grote metalen poort dichtklappen. Daarna het geluid van een hangslot dat eraan geklikt en gesloten wordt: ke-deng. Zo sluit men een fabriek, nadat de laatste werknemer net buiten gewandeld is en wezenloos voor zich uit staart. Lees meer
Dit is bloggen op paracetamol, met een dampende kop thee bij de hand en een doos zakdoeken voor mijn neus. Goeiemaandagmorgen. Ik snotter, ik nies, ik gloei. Gesteld dat ik voor zonsondergang nog bij een huisarts binnen waai, dan luidt het vast dat ik weer een sinusitis te pakken heb. Lees meer
Clichés. Ik ben er niet gek op. Ze zijn een makkelijk excuus om dingen in hokjes te duwen. Ze stroken zelden met de realiteit. Maar laat een vierdaagse trip naar Firenze voor één keer het ideale excuus zijn om een stapel clichés innig te omhelzen. Lees meer