Er kunnen nooit genoeg Pharrell Williamsen en Paula Semers op de wereld zijn. Dat dacht ik zondag in een flits, toen ik na een babybezoek weer eens over de E40 richting kust bolde. De zon scheen aan het blauwe uitspansel, de lente hing in de lucht en er waren geen files te bespeuren. Zoiets heet klein geluk en een mens wordt daar heel even intens vrolijk van.
Lees meer
Een tafel, een pen en de officiële antwoorden. Het zijn de oppermachtige wapens van elke quizjury. Onder het motto no mercy, rechtvaardigheid voor alles én een potje lol trappen, nam ik het voorbije weekend voor het eerst plaats aan zo’n jurytafel tijdens de quiz van het lokale feestcomité. Locatie: de parochiezaal. Het blijft de plek bij uitstek om een openbaring aan den lijve te ervaren.
Lees meer
Ik haat eindejaarslijstjes. Ik haat het om dé plaat, hét boek of dé gebeurtenis uit 365 gesleten dagen te lichten. Er gebeurt zo gigantisch veel in die tijd dat ik minstens 100 momenten wil koesteren, 15 boeken wil aanbevelen of 30 mensen de hemel in wil prijzen. Liefst zelfs die momenten, boeken en mensen die in alle andere lijsten ontbreken. Maar haat levert zo weinig op, zei Mandela ooit. En aangezien ik bloggewijs liefst een breed publiek bereik, ziehier het compromis. Een enigszins verrassende lijst. Voor u. Indien ernstig, gelieve zich te onthouden.
Lees meer