gezin

bene van eeghem blog

De jongen op de hoek

Drie jaar lang al zeg ik vrolijk gedag tegen hem. De jongen op de hoek van de straat. Hij staat er nagenoeg elke ochtend of middag en moet één van de meest vertrouwde gezichten uit de buurt zijn. Donker haar, doordringende blik. Lees meer

Badkamerklap

Rooie oortjes. Ik krijg ze tegenwoordig zodra het jonge grut in huis de mond open doet. Een stroom aan platvloerse termen produceren die twee, waardoor hun moeder lichtelijk neurotisch wordt. Ze laten zich keer op keer gaan, ook al betekent ka(x2) of pi(x2) sinds Kerst een 24-urenverbod voor de iPad. Zelfs dat raakt hun koude kleren niet.
Lees meer

bene van eeghem blog

Indien ernstig, gelieve zich te onthouden

Ik haat eindejaarslijstjes. Ik haat het om dé plaat, hét boek of dé gebeurtenis uit 365 gesleten dagen te lichten. Er gebeurt zo gigantisch veel in die tijd dat ik minstens 100 momenten wil koesteren, 15 boeken wil aanbevelen of 30 mensen de hemel in wil prijzen. Liefst zelfs die momenten, boeken en mensen die in alle andere lijsten ontbreken. Maar haat levert zo weinig op, zei Mandela ooit. En aangezien ik bloggewijs liefst een breed publiek bereik, ziehier het compromis. Een enigszins verrassende lijst. Voor u. Indien ernstig, gelieve zich te onthouden.
Lees meer

bene van eeghem blog

Wat ik Fientje nog zeggen wou

Fientje,

Je durfde je naam niet te zeggen maar uiteindelijk stond je foto er gewoon bij, in de krant. Ik heb je ook gezien op tv. Ik heb de moeite genomen om je bekommernissen te lezen en te aanhoren. Er moet mij iets van het hart.
Lees meer

bene van eeghem blog

Voor altijd

“Wat had het kind in godsnaam verkeerd gedaan?”. Ik schrok even toen een dame dat zei. We stonden bij het graf van een schoolvriendin. Gestorven toen ze twintig was.

Een keer per jaar ga ik er langs. Dan zie ik telkens weer de rozenstruik, wat boeketjes, en een foto van een guitige meid. Ze lacht voor altijd. Haar grafzerk zegt: 1978 – 1998. Ook voor altijd.
Lees meer