bene van eeghem blog

Get real, Leo

Leo
(ik neem aan dat ik Leo mag zeggen)

Wat was me dat allemaal gisterochtend. Ik rolde uit bed en hoorde de kreten van de Academy Awards uit mijn wekkerradio knallen. Ge had een Oscar in de wacht gesleept, na 41 levensjaren, bijkanst even veel filmrollen én vijf nominaties doorheen uw carrière. Ze hebben u dus vier keer bij uw pietje gehad, en pas nu de volle eer gegund. Een vergulde schildwacht voor op de schoorsteenmantel: dé beloning voor uw glansrol in ‘The Revenant’.

Of wacht eens – glansrol? Nu moet ik mijn woorden toch herzien. Dat de acteerprestaties slecht waren hoort ge mij niet zeggen, maar om over een uitmuntende prestatie te spreken? Komaan, Leo. Daar moet gij u toch zelf óók vragen bij gesteld hebben, toen ze u nomineerden.

Ik ben ‘The Revenant’ gaan zien, ja, vorige week. Omdat een mens op druilerige winteravonden al eens vertier zoekt en – in mijn geval – graag wat schoon manvolk aanschouwt. Zeker op een groot scherm. Gij zijt zo’n soort manvolk en ik zag u vroeger al uitblinken op het witte doek. Arnie in ‘What’s Eating Gilbert Grape’: ronduit verbluffend. Romeo in ‘Romeo+Juliet’: klasse. Frank Abagnale in ‘Catch me if you can’: petje af voor de finesses. Ge beheerst de stiel, ook al heeft mijn generatie gibberend vrouwvolk u tegen wil en dank voor posterboy versleten.

Met ‘The Revenant’ hebt ge nu ook bewezen dat ge een vent zijn. Met een baard, een dikke baard. Hugh Glass, de all American warrior die in de tijd van dindianen door Amerika trekt, pelsen verzamelt, rivieren oversteekt als waren het plasjes en bergen beklimt als waren het simpele verkeersremmers. Een held pur sang, onverwoestbaar en vaderend over een mestieskind bovendien. ‘Zo maken ze ze niet meer, jongske’, zou mijn overgrootmoeder destijds vanuit haar sofa gezegd hebben.

Maar meer dan een torso, ocharme twee A4’tjes tekst en een opeenstapeling van compleet ongeloofwaardig stuntwerk zijt ge in ‘The Revenant’ toch niet, Leo? Komaan, vriend. Ik ga de ontknoping van het verhaal hier niet weggeven – ze is te voorspelbaar – maar eigenlijk gaat ge na een kwartier in het verhaal ongeveer dood. Wat volgt is een retesaai epos van twee uur waarin ge eindeloos ijlt, hallucineert, kreunt, hijgt, 36 emmers bloed verliest en zowat alle botten in uw lijf breekt. Gelukkig zijn al die verwaarloosbare letsels in een kleine week genezen en kunt ge het u aangedane onrecht wreken.

Dat doet ge met nog eens 17 emmers bloedvergieten, uw luchtpijp ‘en passant’ dichtschroeien, met wat sjorwerk en de hulp van – hoezee! – de club van de brave indianen. Zoveel ongeloofwaardig Hollywoodmachismo: daar gaat mijn appendix van jeuken, zeg. Zeker omdat ge terloops ook met uw paard van een rots van dertig meter stuikt en die val op uw sokken overleeft. Het paard in kwestie heeft minder chance en wat ge dán met dat kadaver uitsteekt… vent toch! Al goed dat de plaatselijke afdeling van het ALF niet op de set rondliep, of er waren nog meer rake klappen uitgedeeld.

Enfin, Leo, om maar te zeggen: ik snap het niet zo goed. Waarom ze uitgerekend nu die Oscar in uw pollen hebben geduwd. Ge hebt naar mijn gevoel matig tot zwak gepresteerd in ‘The Revenant’. De regisseur heeft u ongegeneerd in het script geplooid van ‘Dances with Wolves’ meets ‘James Bond’ meets ‘De grote boze beer in het bos’. Gebaseerd op waar gebeurde feiten, zegt ge? Ik wed dat Pasen nog eerder op een maandag valt. De occasionele panorama’s en het natuurschoon waren indrukwekkender dan de ingewanden die in het rond vlogen. Get real, Leo.

Maar niet getreurd. Als ik u was, dan zou ik eerstdaags met mijn vakbond aan tafel gaan zitten. Neem dat gouden postuurke mee om druk te zetten tijdens het overleg en vraag of ze u voortaan alstublieft alleen nog voor goeie films casten. Met een goed verhaal, sterke personages en een geloofwaardige plot. Als de vakbondisten niet meteen reageren, laat ze dan naar ‘My heart will go on’ van Céline Dion luisteren op endless repeat. Wedden dat ze na 15 minuten uw wens inwilligen?

Bij voorbaat een fijne nakende lente gewenst, Leo.
En stof Oscar tijdig af.

Un abbracio,

Bene